علائم نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی میتواند علائم زیر را ایجاد کند :

• بی حسی ،کرخی سوزن سوزن شدن و یا درد سوزاننده در برخی از نواحی بدن از جمله ساق پشت کف و انگشتان پا
• ضعف عضلانی و سختی در راه رفتن
• ترمیم آهسته آسیبهایی مانند بریدگی ها، زخم ها و تاول ها.

همچنین افراد دیابتی به اندازه ای که انتظار می رود احساس  درد نمی کنند.

نوروپاتی دیابتی چگونه ایجاد میشود؟

دیابت موجب میشود تا سطح قند خون از حد طبیعی بالاتر باشد. در طول زمان قند خون بالا موجب آسیب به دیواره عروق و اعصاب بدن میشود به همین علت است که بیمارانی که قند خون خود را به خوبی کنترل نمیکنند، بیشتر در معرض ابتلا به نوروپاتی دیابتی هستند.

مردان نسبت به زنان با احتمال بیشتری به نوروپاتی دیابتی مبتلا می شوند.

علاوه بر قند خون کلسترول بالا و سیگار کشیدن نیز شانس ابتلا را افزایش میدهد.

نوروپاتی دیابتی چگونه تشخیص داده میشود؟

ابتدا بدانید که در صورت ابتلا به دیابت پزشک شما باید به صورت دوره ای در هر ویزیت شما و خصوصاً پاهایتان را از جهت ابتلا به

نوروپاتی دیابتی بررسی کند.

اگر مبتلا به دیابت هستید و علائم نوروپاتی دیابتی را دارید، پزشک از شما شرح حال کاملی گرفته و به معاینه شما می پردازد.

در صورتی که قبلا برای شما تشخیص دیابت گذاشته نشده است.

احتمالا پزشک در ابتدا آزمایش خون درخواست خواهد داد.

تستهای بررسی عملکرد عصبی نیز برای تشخیص نوروپاتی دیابتی استفاده میشود. این تستها میزان پاسخ شما به سیگنال های الکتریکی حساسیت به لمس و تغییرات دمایی را بررسی می کنند.

آیا نوروپاتی دیابتی قابل پیشگیری است؟

مهمترین نکته برای پیشگیری از ابتلا به نوروپاتی دیابتی این است که قند خون خود را کنترل کنید. داروهای پایین آورنده قند خون (و یا انسولین) خود را مطابق دستور پزشک و با دقت مصرف کنید.

 رژیم غذایی سالم داشته باشید اگر اضافه وزن دارید از پزشک خود بخواهید که شما را برای کاهش وزن کمک کند و به اندازه کافی فعالیت بدنی داشته باشید.

• هر روز پاهای خود را با آب ولرم و صابون بشویید.

 با استفاده از مقدار کمی کرم یا لوسیون پوست پای خود خصوصاً در ناحیه پاشنه را نرم نگهدارید. اگر پوست پای شما ترک خورده است برای درمان آن با پزشک مشورت کنید.

• پاهای خود را هر روز چک کنید. ممکن است برای دیدن کف پاها نیاز به آینه داشته باشید. در صورت وجود قرمزی تورم و دردی که برطرف نمیشود و هر نوع بی حسی یا گزگز شدن در پاها فوراً به پزشک خود مراجعه کنید.
• هیچ نوع پینه میخچه و ضایعه ای در پای خود را بدون هماهنگی با پزشکتان درمان نکنید.
• پاهای خود خصوصاً فضای بین انگشتان را به خوبی خشک کنید برای این کار از یک حوله نرم و به صورت ضربه ای استفاده کنید حوله را به فضای میان انگشتان خود نکشید.
• ناخنهای پا را به درستی و به صورت مستقیم بگیرید تا از رشد ناخن در گوشت اطراف جلوگیری شود. میتوانید قبل از گرفتن ناخنها آنها را درون آب گرم قرار دهید تا نرم تر شوند. لبه های ناخنها را با دقت زیادی کوتاه کنید.
• اجازه ندهید تا پاهایتان در معرض گرما یا سرمای زیاد قرار گیرد.
• پابرهنه راه نروید.

به هنگام انتخاب جوراب و کفش به موارد زیر دقت کنید :

• بدون جوراب کفش نپوشید.
• از صندل یا سایر کفشهای رو باز استفاده نکنید.
• از کفشهای پاشنه بلند یا کفشهایی که نوک آن تنگ است استفاده نکنید.
• از کفش هایی که در آن راحت نیستید یا کفشهای تنگ که موجب آسیب و تماس زیاد با پا میشود استفاده نکنید. اگر قبلا در استفاده از کفشهای نامناسب مشکل داشته اید شاید لازم باشد که از کفش های تهیه شده با قالب مخصوص پای خود استفاده کنید.
• از جورابهای راحت که تنگ نیستند استفاده و آنها را روزانه تعویض کنید.
• قبل از خریدن کفش یا کفی کفشهای مخصوص با پزشک خود مشورت کنید.
• .در انتهای روز که پاهای شما کمی ورم کرده به صورت طبیعی در اثر راه رفتن و جاذبه برای خرید کفش بروید. اگر در این زمان کفش برای شما راحت و مناسب باشد، احتمالا در تمام روز نیز مناسب است.
• استفاده از کفشهای جدید خود را به آرامی و  متناوب شروع کنید.
• جوراب و کفشهای خود را هر روز تعویض کنید (کفش در صورت امکان)
• داخل کفشهای خود را هر روز برای وجود بیرون زدگی چیزی از دیواره کفش و یا پارگی دیواره کفش بررسی کنید. این موارد میتوانند موجب خراشیدگی پاهای شما و در نتیجه ایجاد زخم و تاول شوند.